THEOLOGOI-KRITIS.SCH.GR

Τα Θρησκευτικά στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση της Κρήτης

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς
Αρχική Αρθρογραφία Ομιλία περί πειρασμών (Θ΄ Ματθ.)

Ομιλία περί πειρασμών (Θ΄ Ματθ.)

E-mail Εκτύπωση

Πάσαν χαράν ηγήσασθε όταν πειρασμοίς πέσητε ποικίλοις! Για να γυμναζόμαστε και αναγνωριζόμαστε ως δόκιμοι στην πίστη στο Θεό. Υπομονή έρχεται από τη γνησιότητα της πίστεώς μας. Πειρασμοί είναι επομένως μέσα δοκιμασίας πιστών και πίστης. Χαίρετε όταν πέφτετε σε πειρασμούς η δοκιμασία της πίστεως φέρνει υπομονή κι αυτή τελειώνει τα έργα και την αρετή. Άλλα τελειούνται ακούσια αλλά προϋποτίθενται και τα εκούσια της σωφροσύνης και της δικαιοσύνης και αγάπης στο Θεό και τον πλησίον που μας χρειάζονται για την τελείωση! Αν θέλετε να έχετε τέλεια πίστη στο Θεό να υποφέρετε γενναία πάσχοντας απέξω και να πράττετε τα θεάρεστα κι ας είναι και επίπονα.

Όχι χαίρετε όταν ενεργείτε αρετή αλλά όταν υπομένετε πειρασμό γιατί το πρώτο δικό μας έργο είναι επιλογής ενώ το άλλο όχι και αυτό μας τελειοποιεί κι ας είμαστε και ατελείς όπως ακούμε σήμερα στο ευαγγέλιο. Έθρεψε 5.000 ανθρώπους με 5 άρτους και 2 ιχθύες και περίσσεψαν και τόσα κοφίνια -12- που ακούστηκε την περασμένη Κυριακή-Η΄Ματθ.! Να πλησιάζουμε τον άλλο για ωφέλεια ψυχοσωματική και πάλι να απομονωνόμαστε για προσευχή θέλει να μας δείξει ο Κύριος και πάλι απαλλαγμένοι από τα γήινα σε ησυχία. Τι θέλει ακόμα να μας πει σήμερα με τη θαυμαστή Του παρουσία πάνω στα κύματα;

Με την θεία Του ενανθρώπηση θεράπευσε τη φύση μας και τη δίδαξε και την έθρεψε και αφήνοντάς μας σωματικά ανέβηκε στον ουρανό κι έστειλε μαθητές Του σ’  όλο τον κόσμο στην αλμυρή από πλήθος πειρασμών θάλασσα του βίου και των αλλοπίστων μέσα όμως στο ευαγγελικό σκάφος και στην Εκκλησία του Ευαγγελίου Του με το οποίο και δόθηκαν στους πειρασμούς. Όχι τους έστειλε αλλά τους ανάγκασε όπως θυμόμαστε μετά το διωγμό στα Ιεροσόλυμα όταν έφυγαν και διασπάρθηκαν σε όλον τον κόσμο κι έτσι εκπλήρωσαν την αποστολή τους.

Αναγκάστηκαν να πλεύσουν και να προχωρήσουν στο πέραν δηλαδή στην κοσμική θάλασσα όπου πολλοί πειρασμοί και θλίψεις αλλά νικώντας κι υπερβαίνοντας πειρασμούς με τη βοήθεια του Ιησού. Αντίθετος άνεμος όπως με τους διώκτες Νέρωνα και άλλους σαν κύματα άγρια και δεινά εναντίον της Εκκλησίας μας υποκινημένοι από το δαίμονα κατά την 4η φυλακή της νύχτας, μετά την 9η. και αφήνονται να παλεύουν με τα κύματα τόσες ώρες όπως συνήθως συμβαίνει στις δυσκολίες μας για να το θυμόμαστε καλά όταν και όπως σωθήκαμε θαυματουργικά καρτερικά κι υπομονετικά! Και φάντασμα να τους φανεί για να φοβηθούν περισσότερο ακόμα και να σωθούν ασφαλέστατα έπειτα.

Εγώ είμαι και μη φοβάστε τους λέει! Όπως και κατά την κατάλληλη στιγμή στη Δευτέρα παρουσία τότε πάλι θα έρθει για να καταργήσει ολότελα τα κύματα αυτά εναντίον της Εκκλησίας Του. Κι έφτασαν στην ξηρά. Κι όσοι βρέθηκαν στο πλοίο ήρθαν και Τον προσκύνησαν όπως και τότε θα Τον προσκυνήσουν πάλι όλοι επίγειοι και επουράνιοι και καταχθόνιοι ομολογώντας Τον ως Τον Κύριο και Ιησού Χριστό εις δόξαν Θεού Πατρός. Πειρασμοί που τελειοποιούν τέλειους και ατελείς. Όπως εδώ οι μαθητές ατελείς ακόμα πέτυχαν ό,  τι κι οι τέλειοι.

Διπλοί οι πειρασμοί στον άνθρωπο με οδύνη κι ηδονή, υγεία και νόσο, δόξα κι αδοξία, ευπορία κι απορία και χειρότεροι όλων όσοι με ηδονή και υγεία και δόξα και ευπορία. Όποιος υπομένει πειρασμό στεφανώνεται. Αλλά κάποιοι βλασφημούν σε πειρασμό άλλοι πάλι αυτοκτονούν κι άλλοι φονεύουν άλλους ή ακολαστούν αλλά κανείς απείραστος κι ο Θεός δεν πειράζει κανένα! Πειρασμός εδώ το κακό κι η αμαρτία και η πτώση από όπου μόνο ο Χριστός έμεινε απείραστος μολονότι πειράστηκε. Δύναται τοις πειραζομένοις βοηθήσαι! Και μετά τη βάπτισή Του εξήλθε για να πειραστεί!

Πειρσαμοί λέγονται κι οι επερχόμενοι λυπηροί ως επιδράσεις εξωτερικές κι η ίδια η προσβολή του εχθρού που πρόσβαλε και τον Κύριο πειράζοντάς Τον. Πειρασμοί είναι κι οι αμαρτίες μας κατά τις οποίες μόνο μας πειραζόμαστε συρόμενοι και δελεαζόμενοι από τις επιθυμίες μας τις κακές. Κι η επιθυμία όταν συλλάβει γεννά αμαρτία κι αυτή θάνατο όταν τελεστεί. Τώρα ποιο θάνατο; Ασφαλώς τον αιώνιο εξαιτίας χωρισμού της ψυχής μας από το Θεό. Κι αυτόν ακολούθησε από Αδάμ έως της συντελείας ο σωματικός και τότε πάλι στο μέλλοντα αιώνα για τους εδώ αμετανόητους θα ακολουθήσει η αφόρητη κι ατελεύτητη κόλαση της ψυχής και του σώματος αφού δίκαια θα καταδικαστούν από αυτόν που μπορεί να καταστρέψει ψυχή και σώμα στη γέεννα του πυρός!

Αυτόν τον πειρασμό ας αποφύγουμε όλοι όσο μπορούμε γιατί είναι στο χέρι μας και στην εξουσία μας να τον αποφύγουμε. Κι όταν πέσουμε ας λυπηθούμε ώστε αν προετοιμαστούμε κατάλληλα έρχεται κι η μετάνοια αμεταμέλητη για να σωθούμε! Αυτόν τον πειρασμό σήμερα ας άρουμε που μας βλάπτει όχι μόνο πρόσκαιρα αλλά αιώνια. Κι ο Κύριός μας ως Αρχιερέας μας και των μελλόντων αγαθών χορηγός μέσω των μυστηρίων της Εκκλησίας μας χορηγεί και αιώνια απολύτρωση και ψυχικών πειρασμών και σωματικών. Τα όπλα μας νικούν κάθε νοητό εχθρό κι όχι μόνο εάν το θελήσει ο Κύριος.

Και μια παράκληση μην τα κάνετε ανάποδα μη λυπάστε για πειρασμούς που σας ωφελούν και χαίρετε αντίστροφα ενώ έπρεπε να χαιρόμαστε με εκείνους που φέρνουν αιώνια ζωή κι απολύτρωση. Όχι σωματικά απολύτρωση να ζητάμε αλλά ψυχικά πρώτα και πρώτιστα. Ας λυπόμαστε περισσότερο για τις αμαρτίες μας παρά για τις επιζήμιες επιρροές που μας έρχονται κι όχι μόνο η σωτηρία μας η ψυχική και η αιώνια λύτρωση θα είναι μαζί μας αλλά κι η απολύτρωση και των προσκαίρων πειρασμών!

Έχουμε άραγε αναρωτηθεί από πού ο βίος μας πολυστένακτος και φιλοπόλεμος και πολυσύμφορος; Από πού αλλού παρά από το ότι παραβήκαμε την εντολή του Θεού και βάλαμε μέσα μας την αμαρτία τον απαγορευμένο πειρασμό! Ας καθαρίσουμε εαυτούς από αμαρτίες με τη μετάνοια και τότε θα χρειαστούμε μετριότερους πειρασμούς εδώ κι όταν έρθει ο κατάλληλος καιρός θα επιστρέψουμε επιτέλους και αιώνια στον άλυπο και απείραστο βίο! Επομένως ας μη λυπούμαστε κι αδημονούμε για τις σωματικές προσβολές αλλά για τις σωματικές ζημιές πραγματικά πειρασμούς κι αληθινά αξιολύπητες. Ας λέμε και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν τον απαγορευμένο και ένοχο πάντως πειρασμό αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού γιατί σου εστιν η βασιλεία κι η δύναμις κι η δόξα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

ΠΗΓΗ: ΔΡΑΜ 2013

ΜΙΧΑΗΛ ΤΣΑΚΙΡΑΚΗΣ, ΘΕΟΛΟΓΟΣ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΟΜΙΛΙΑ

ΣΤΟΝ ΠΑΝΣΕΠΤΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ &ΠΡΟΔΡΟΜΟ & ΒΑΠΤΙΣΤΗ ΙΩΑΝΝΗ

 

 

 

 

Όλος ο βίος του θαύμα θαυμάτων! Και πριν γεννηθεί άγγελος αναγγέλλει στους γονείς του ότι θα γεννήσουν σε βαθύ γήρας παιδί! Και τι παιδί! Παιδί που θα φέρει χαρά πολλή γιατί θα είναι σωτηριώδης για όλους! Κι αυτός όπως κι Εκείνος παρθένος και ερημοπολίτης και ελεγκτής βασιλέων και αρχόντων παρανόμων κι ανώτερος και πρόδρομος Θεού! Αδύνατον; Δένεται η γλώσσα όποιου δεν πίστεψε ότι έτσι θα γίνουν τα πράγματα! Αλλά και στην κοιλιά της μητέρας του θεολογεί κι ανυμνεί με τη μητρική γλώσσα: σκιρτά το έμβρυο Ιωάννης και αγάλλεται τι θαύμα κι αυτό! Και καθιστά προφήτιδα αυτήν που το κυοφορεί! Έγκυος και παρθένος η Παναγία ενώπιόν τους!

 

Πριν γνωρίσει το κακό εξέλεξε το αγαθό και υπερκόσμιος και πριν γνωρίσει τον κόσμο ως έμβρυο ακόμα! Κι όταν γεννήθηκε πάλι εύφρανε και εξέπληξε τους πάντες με τα θαυμάσιά του χειρ Κυρίου ην μετ’  αυτού τερατουργούσα πάλι όπως και πριν. Το στόμα του πατέρα του άνοιξε κι εκπληρώθηκε το Άγιο Πνεύμα και προφήτεψε κι άλλα για το παιδί  προφήτης Υψίστου κληθήση προποσεύση προ προσώπου Κυρίου παιδί ετοιμάσαι οδούς Αυτού του δούναι γνώσιν σωτηρίας τω λαώ Αυτού! Και στη σύλληψή του στην κοιλιά της μητέρας του έμψυχο όργανο χάριτος κινείτο και αγάλλετο από το Άγιο Πνεύμα έτσι και γεννημένος πια αύξανε και κραταιούτο Πνεύματι επειδή δεν ήταν άξιός του ο κόσμος στις ερήμους εξ απαλών ονύχων ενδιαιατάτο τον αεί χρόνο άσκευος κι αμέριμνος και απραγμάτευτος στο βίο του άμοιρος λύπης και αμέθεκτος παθών αγενών κι ανώτερος χαμαίζηλης ηδονής στο σώμα και στις σωματικές αισθήσεις ζώντας μόνο με το Θεό και βλέποντας μόνο Θεό και τρυφή έχοντας μόνο Θεό έως ημέρας αναδείξεώς του…

 

Ποια η μέρα αυτή; Όταν έφτασε η ώρα του βαπτίσματός Του που για τη σωτηρία μας κατήλθε ο Κύριος έτσι κι αυτός για χάρη μας εξήλθε στην έρημο για να υπηρετήσει το θέλημά Του διακηρύσσοντας βασιλεία ουρανών κι απειλώντας

Άσβεστο πυρ υποδεικνύοντας το Χριστό ως βασιλέα ουρανών ου το φτυάρι στο χέρι για να καθαρίσει το αλώνι του και συνάξει το στάρι στην αποθήκη Του και το άχυρο να κατακάψει στη αιώνια φωτιά! Αλλά και με έργα Τον έδειξε και φανέρωσε σε όλους: Τον βάπτισε και Τον έδειξε και Τον συνέστησε στους μαθητές του και με όλα μαρτύρησε ότι Αυτός είναι ο Υιός του Πατρός ο αμνός του Θεού ο νυμφίος των ψυχών των πιστών ο αίρων την αμαρτία του κόσμου όλου και χαρίζων τον αγιασμό!

 

Κι έρχεται η μέρα του Ηρώδη που ως γιος του βρεφοκτόνου εκείνου κληρονόμος μέρους της βασιλείας της επίγειας του πατρός του αλλά στην κακία υπερβαίνων τον πατέρα του ζώντας ακόλαστα ως υπόδειγμα κάθε κακίας που ανάγκασε τον Ιωάννη να μη σιωπά αλλά ως φωνή της αληθείας τον έλεγξε για τις πονηρές του πράξεις και μάλιστα για τη γυναίκα του αδελφού του Ηρωδιάδα που άρπαξε και νυμφεύτηκε του αδελφού του τη γυναίκα. Αποτέλεσμα; Δεν άντεχε να τον ελέγχουν κιόλας για την κακία του κι έκλεισε τον Ιωάννη φυλακή. Κι αν ο πατέρας τους έπεσε σε φρενοβλαβείς βρεφοκτονίες έπειτα και σε συμφορές και νόσους αθεράπευτες κι αφόρητες και από υπερβολική οδύνη κι αφροσύνη σκοτώθηκε τελειώνοντας έτσι κακώς τη ζωή του οπότε ο Καίσαρας μοίρασε στα τέσσερα τη βασιλεία του με τετράρχες δυο άλλους και με Φίλιππο και Ηρώδη τούτο άλλους δυο. Εδώ παρουσιάστηκε ο Ιωάννης κηρύσσοντας βάπτισμα μετανοίας.

 

Αιτία του αποκεφαλισμού μια:  η μοιχαλίδα με τις μηχανορραφίες της και τις ραδιουργίες. Μοιχεία χειρότερη όλων με τον αδελφό του συζύγου της που ζούσε ακόμα και με παιδί τη θυγατέρα αυτή φανερά κι αδιάντροπα. Κι έπειτα φοβόταν τον Ιωάννη αλλά όχι και το Θεό ο Ηρώδης εκείνος λόγω των όχλων που τον θεωρούσαν προφήτη που ήταν κιόλας! Άκουσε ευχάριστα τον Ιωάννη σαν το φάρμακο αντίθετα από τα πνευματικά διδάγματα γιατί αισθανόμαστε πίκρα αλλά τα δεχόμαστε για την ωφέλειά τους που αντιλαμβανόμαστε ενώ στα πνευματικά αντίστροφα που από τη φύση γλυκά ευχαριστιούνται κι όσοι δεν πείθονται σ’  αυτά αλλά δεν τα καταδέχονται γιατί καταλαβαίνουν την αντίθεσή τους στις πονηρές τους ορέξεις! Πριν τον άκουγε ευχάριστα επιφυλασσόμενος κι ακούγοντας γι’  αυτόν κάνοντας πολλές σκέψεις! Οι κακοί εκ φύσεως μισούν όποιους τους ελέγχουν κι από μίσος λόγω ελέγχου αψηφούν τα πάντα και προχωρούν στο κακό και στο φόνο ακόμα! Αλλά ο φόβος του όχλου τον συγκρατεί ακόμα λίγο για την επίκριση κι επειδή αγαπούσε τη δόξα των ανθρώπων και την κατηγορία των πολλών κι επειδή επιδίωκε τον έπαινό τους προσποιούνταν ευπείθεια κι ευλάβεια ακόμα στον Ιωάννη!

 

Αλλά έρχεται κι η Ηρωδιάδα που θα του διαλύσει κάθε φόβο και θα τον παρασύρει στο φόνο χωρίς αιτία συμβουλεύοντάς τον ή μάλλον παραπλανώντας τον. Κατάλληλη μέρα σκευωρίας παρουσιάστηκε στα γενέθλιά του που ήταν συγκεντρωμένο όλο το πλήθος των ανθρώπων εκείνων κι οι επίσημοι κι ανάμεσά τους κι η κόρη της που χόρεψε αναιδώς ανάμεσά τους κάτω από τα βλέμματά τους κι άρεσε τόσο σ’  όλους και στον Ηρώδη. Ζήτα μου ό,  τι θες και θα στο δώσω! Είπε ο άφρονας άρχοντας του λαού αυτού! Και το μισό μου βασίλειο! Αναιδές κοράσιο στη μητέρα και δασκάλα της τρέχει που της δίδαξε άσεμνα άλματα και λυγίσματα κι απαγγέλλει τον όρκο και ζητεί το αίτημα με σπουδή επανερχόμενη ανερυθρίαστα: θέλω την κεφαλή του Ιωάννη επί πίνακι τάχιστα!!! Από ψευτοευλάβεια στον όρκο που έδωσε κι όχι από μίσος τώρα στο δίκαιο εκπληρώνει το κακό! Κι η κεφαλή του δίνεται στο κορίτσι όπως το ζήτησε!

 

Κοιτάξτε πόσο κακό φέρνει η δοξομανία! Για να μη χάσει τη δόξα των πολλών περίλυπος έγινε αλλά και φονιάς. Όρκος επίδειξης και φόβος φιλοδοξίας για την παράβασή του και φόνος για την τήρησή του! Όλο το συμπόσιο κενοδοξίας! Πώς μπορείτε να πιστεύετε λέει ο Κύριος λίγο αργότερα σ’  Εμένα δοξάζοντας ο ένας τον άλλο και μη ζητώντας τη δόξα του Θεού μόνο; Γι’  αυτή τη δόξα των ανθρώπων χάθηκαν οι Ιουδαίοι αλλά και άλλοι αργότερα και χριστιανοί δυστυχώς. Κι οι Ιουδαίοι αυτοί σκότωσαν όπως ο Ηρώδης σήμερα έτσι κι αυτοί αύριο το Χριστό το πλήρωμα των προφητών. Τέτοια έργα όποιου κυβερνάται κι όχι κυβερνά όποιου μάλιστα κυβερνάται από μοιχαλίδες και χορεύτριες και θυσιάζουν εξουσίες κι οδηγούνται ε τέτοια αισχρά και φοβερά και μοιχείες και φόνους και κενοδοξίες!

 

Αλλά αναρωτιέμαι άραγε μήπως κι ο νους μας δεν παθαίνει το ίδιο πότε πότε; Πόσα άτοπα κι έκτοπα θελχθείς δεν διαπράττει; Κι όταν ελέγχεται έπειτα από τη συνείδησή του πρώτα αγανακτεί κιόλας γιατί πιάστηκε και έγινε κι αντιληπτός –φωνάζει ο κλέφτης…- και δυσανασχετεί και κλείνει τα αυτιά του στη συνείδηση που κοιτά πώς να τη σιγάσει σαν τον Ιωάννη εκείνο στη φυλακή κλείνοντάς την. Αλλά ούτε και θέλουν να ακούσουν λόγο για επανόρθωση και μετάνοια και καλοκαγαθία. Και συγκατοικώντας πια με τη μοιχαλίδα δηλαδή την αμαρτητική γνώμη αναιρούν και τον έμφυτο λόγο της χάριτός τους μέσα τους τη συνείδησή τους καταργώντας την τελείως κι απιστώντας κι αντιλέγοντας κιόλας στην ΑΓ ολότελα καταντώντας ασυνείδητοι που λέμε κι αντίθετοι στο λόγο του Θεού σαν τον Ηρώδη στον Ιωάννη. Κι όσοι αντιλέγουν στην ευσέβεια το ίδιο κάνουν και δε θένε να ακούνε όσα γράφηκαν στα βιβλία μας ενώ λέει ερευνάτε τας Γραφάς για να βρείτε αιώνια ζωή. Κι από την Ηρωδιάδα προαγόμενοι δηλαδή την κακή και δυσσεβή δοξασία τους πια γίνονται κι αιρετικοί με λόγια κι έργα.

 

Διαλέξτε σήμερα ανάμεσα στα δυο: πρότυπο κάθε κακίας και δυσσεβείας η γυναίκα αυτή κι απέναντί της ο Ιωάννης πρότυπο κάθε αρετής κι ευσέβειας. Μια εικόνα που λίγο ευφραίνει όπως νομίζουμε και τιμά όσους την προτιμούν εδώ κι αμέσως έπειτα τους παραδίδει σε αιώνιο πόνο και θλίψη και ατιμία αφόρητα ενώ η άλλη εικόνα δίνει για λίγο πόνο και έπειτα αιώνια χαρίζει δόξα κι απόλαυση θεία και απόρρητη κι αληθινή κι αιώνια τέλος ζωής έχοντας κατά πνεύμα ζώντας το καθομοίωση με τον Κύριο και κληρονομιά Θεού και συγλκηρονομιά Χριστού με όλα τα απόρρητα κι αιώνια αγαθά ασυγκρίτως υπέροχα όλων και μόνιμα κι όχι πρόσκαιρα κι άχρηστα και πεπερασμένα. Ακάλυπτο το κεφάλι να προσεύχεται διαρκώς όπως κι εκείνος αδιαλείπτως και με παρρησία στο Θεό άστεγοι ή έστω με λίγη στέγη ως ελάχιστη τιμή στον ολότελα ανέστιο λιτοδίαιτοι κι ακτήομονες κατά δύναμη όπως κι εκείνος ως ελάχιστη τιμή στον ολότελα ανενδεή Κύριό μας που έλεγε σχετικά αλεπούδες και πετεινά του ουρανού έχουν φωλιές και σπίτια αλλά ο Υιός του ανθρώπου δεν έχει πού να ακουμπήσει το κεφάλι του! Ας ευχαριστήσουμε το Θεό για όσα μας έδωσε και μας δίνει και θα μας δώσει και προπάντων για το σπίτι που μας ετοιμάζει στον ουρανό γιατί δεν έχουμε εδώ εμείς οι χριστιανοί αλλά εκεί σπίτι που μας περιμένει αιώνιο.

 

Κι όπως ο θάνατος του Ιωάννη πρόδρομος έγινε του θανάτου του Χριστού και πρόδρομος να γίνει και στον Άδη ώστε κι εκείνοι να πετύχουν εφόσον το ήθελαν την εν Χριστώ μακαρία κι αθάνατη ζωή ης γένοιτο πάντας ημάς επιτυχείν πρεσβείαις του εκ νηδύος μητρικής επιτυχόντος αυτής και τοις εν γη και τοις υπό γην ανακηρύξαντος και ποδηγετήσαντος και ποδηγούντος έργω και λόγω και ταις προς Θεόν ικεσίαις προς αυτήν άπαντας εν αυτώ Χριστώ τω Κυρίω ημών ώ μόνω πρέπει δόξα αιώνιος. Αμήν.

 

ΠΗΓΗ: ΔΡΑΜ 2013

ΜΙΧΑΗΛ ΤΣΑΚΙΡΑΚΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ

 

Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση